Lage

Hoxe quero convidarvos a visitar o blog de Mar Barcón.

Mar é unha compañeira socialista comprometida “ata as cachas” cos valores da igualdade, a xustiza e a solidariedade e que traballa a cotío na transformación e no benestar da súa cidade, A Coruña.

Alegreime moito cando me comentou que ía abrir un espazo na rede, xa sabedes que considero que é fundamental que os cidadáns teñan a oportunidade de coñecer ós seus representantes electos e que poidan achegar os seus comentarios, propostas, suxerencias ou preocupacións de xeito directo.

É a política 2.0, un paso máis para mellorar a comunicación entre a cidadanía e os representantes políticos, para avanzar na calidade da democracia.

A blogosfera socialista en Galicia vai medrando, e Mar é un bo exemplo dos pasos que imos dando para que o socialismo teña moitas fiestras abertas ó mundo.

Un mundo sen fame, un mundo sen guerras, un mundo máis xusto, un mundo no que a patria máis importante sexa a dos dereitos, a xustiza e a igualdade; por ese mundo temos que loitar, e nesa tarefa estamos comprometidos dende o socialismo.

Recoméndovos que vaiades ver “Pradolongo”, unha película galega para amosar ó mundo.
Tiven a sorte de asistir á súa estrea en Valdeorras, no concello de A Rúa, e desde o primeiro momento engancheime á historia que conta, ás sensacións, ó ceo que debuxa … foi facer sendeirismo paseniño … foi abrir unha fiestra e que o ar enchera de flores os verdes prados en primavera ….

A semana pasada o Director de Pradolongo, Ignacio Vilar e máis os tres protagonistas da longametraxe (Rubén Ríos, Tamara Canosa e Roberto Porto) fixeron a presentación-promoción da película no Pazo do Hórreo, sede do Parlamento de Galicia. Levan xa máis dun mes promocionando a película polos institutos, asociación da terceira idade, colectivos veciñais, centros socio-culturais, etc

A verdade é que me fixo ilusión que viñesen ó Parlamento e tamén ver como Tamara decía en voz alta e clara que en Santiago de Compostela, na capital de Galicia non era posible ver Pradolongo nos cines comerciais. Reivindicou un espazo propio para os productos cinematográficos galegos, reivindicou o seu espazo pero estaba reivindicando o de todos e todas, nin máis nin menos.

Si unha película como Pradolongo, cun importante éxito de taquilla na Coruña, Vigo, Ourense ou Narón-Ferrol, non ten oco nos cines de Compostela, que será doutros productos que non teñan tanta sorte ou non alcancen o mesmo nivel de éxito?

Aínda podedes ver a película en varias cidades de Galicia, non vos deixará indiferentes.

Noraboa a todas e todos os que fixechedes posible Pradolongo!!!

Onte a conselleira de Pesca, Carmen Gallego, anunciou que a Comisión Nacional de Accidente Marítimos dependente ata o de agora da Dirección Xeral da Mariña Mercante pasará a ser un organismo independente.

Boa noticia a decisión tomada polo goberno socialista de Rodríguez Zapatero e que se verá plasmada a través dun Real Decreto.

Onte o PP volveu a traer á cámara autonómica o debate sobre o naufraxio do buque Cordero, a través dunha Interpelación, facendo unha utilización política das mortes nun accidente marítimo.

Nestos momentos existe unha investigación aberta por parte da Comisión de Accidentes Marítimos ó respecto do naufraxio do buque ‘Cordero’ e tamén por parte do Xulgado nº 2 da cidade de Ferrol para tratar de coñecer as causas que provocaron o afundimento.

Na miña intervención expresei unha vez máis o apoio do Grupo dos Socialistas de Galicia ós profesionais que traballan no Salvamento Marítimo e a nosa confianza no traballo dos gobernos de Galicia e España.

Penso que o PP non está actuando neste asunto nin con prudencia nin con lealdade, dende a lexítima e necesaria tarefa de oposición. Así, manifestei que o PP só busca o desgaste do Goberno de Touriño, xa que non se entende que formulen preguntas sobre o operativo e as causas do sinistro cando aínda non se rematou a investigación e non se pode dispoñer de tódolos datos e conclusións do sucedido.

Non sería máis razonable agardar a coñecer as conclusións e datos da investigación aberta, e despois facer o debate con críticas, si fóra necesario, e con propostas que axuden a mellorar a resposta ós sinistros no mar.

Non sería mellor que abrísemos un debate sereno e sosegado sobre as causas polas que se afunden os barcos? Penso que sería moito mellor que facer o que está facendo o PP : poñer mortos enriba da mesa para facer política.

Onte chegábamos a un acordo os tres grupos parlamentarios (PSdeG-PSOE, BNG e PP) para asinar unha declaración institucional de apoio ós mariñeiros secuestrados a bordo do pesqueiro Playa de Bakio.

Declaración Institucional do Parlamento de Galicia a raíz do secuestro do pesqueiro Playa de Bakio:

O Parlamento de Galicia:

• Expresa a súa rotunda repulsa polo secuestro do buque Playa de Bakio, en augas do Océano Indico, próximas a Somalia, e manifesta a súa fonda preocupación pola situación dos 26 tripulantes, entre os que se atopan 8 galegos.

• Manifesta o seu apoio e solidariedade ás familias dos secuestrados e a conveniencia de que estean permanentemente informadas da situación na que se atopan os seus familiares.

• Amosa o seu respaldo á Xunta de Galicia e ao Goberno do Estado para que adopten todas as medidas necesarias para lograr unha pronta resolución da crise, tendo como prioridade a integridade física dos tripulantes do Playa de Bakio e a súa repatriación no prazo máis breve posible.

• Manifestamos o noso apoio a negociación do Goberno de España no seo da ONU, para crear un mecanismo de protección multilateral que permita dispoñer de medios suficientes para a protección dos mariñeiros e buques galegos naquelas augas que exista risco de actividades de piratería.

. . . . Izquierda Unida entrou hoxe no parlamento . . . pero non foi no hemiciclo senón na tribuna de invitados. O obxectivo conquerirono con creces, uns minutos de gloria colgados dunha pancarta e exixindo o cambio da lei electoral para eliminar a barreira do cinco por cento para poder obter representación parlamentaria.

Hoxe interviu Benigno López, Valedor do Pobo, no pleno do parlamento de Galicia para dar conta do informe que realiza anualmente e que neste caso correspondía ó ano 2006.

Nunha intervención de máis de hora e media dou conta das diferentes áreas de traballo nas que se subdivide o citado informe, destacando que durante o exercicio 2006 medraron o número de queixas recibidas pola institución ata chegar ás 1.805, sendo a área de urbanismo e vivienda a que tivo unha cantidade máis elevada, con 233 (o 12,91%).

O informe foi aprobado por asentimento das deputadas e deputados presentes no hemiciclo.

Teño que decir que me chamou moito a atención a ausencia da tribuna de invitados do Parlamento do señor Benigno López (Valedor do Pobo) durante o turno de intervencións dos diferentes grupos parlamentarios para posicionarse sobre o citado informe.

A verdade é que non atopei unha explicación racional para tal feito. Ata o de agora viña sendo costume e ata unha norma de cortesía (así foi cos anteriores ocupantes do cargo de Valedor do Pobo) o feito de que o Valedor escoitara o posicionamento e as valoracións dos grupos parlamentarios sobre o informe exposto.

Desde la formación del nuevo Gobierno de España por parte de Rodríguez Zapatero, hemos leído o escuchado una sarta de barbaridades provenientes de la caverna mediática.

Aquí os dejo un Análisis de Daniel Anido, director de Cadena Ser, que comparto plenamente y con el cual me identifico:

Cuando fluye la baba y el periodismo se acojona la tiniebla va cubriendo el espacio vacío; un territorio abandonado que ocupan pajilleros, reprimidos, grasientos, puteros, siniestros, cobardes y acomplejados, con nombres y apellidos.

Son de ilustres burgos, ansones, losantos, pejotas, usias y alguna que otra schlichting, pero segregan ese líquido viscoso y corrompido por la comisura de sus parpados, acentuando el asco que desprende su mirada.

Tenemos que mirar sus caras, seguir con atención el recorrido; ver como avanza ese residuo pútrido que desciende por los pliegues hasta la boca, como carcome gota a gota su lengua relamida; como la inunda y luego la desborda, para proseguir su camino hasta la mano pegajosa que sostiene la pluma y derramar allí toda su miseria.

Cuando fluye toda esta baba compartida y el periodismo se acojona, estos mirones clandestinos, estos fetichistas de la mugre, se proclaman profetas con derecho de pernada, levantan púlpitos con barrocos tornavoces, apoyan sus falanges en el antepecho, despliegan su abyección más tenebrosa y corrompen el espacio compartido.

Cuando el periodismo se acojona delante de estos usurpadores del oficio, la cloaca extiende su dominio, se adueña de la plaza pública y construye allí su pasatiempo favorito: el juego delictivo del insulto, donde prevalece y se premia la discriminación por razón de nacimiento, raza, sexo, religión, opinión o cualquier otra condición o circunstancia personal o social, como pueden ser la orientación sexual, la fe o falta de ella, la ideología, la gestación, la edad, el nombre o el apellido.

Cuando el periodismo se acojona delante de estos mediocres, que confunden la baba con el intelecto, nuestra profesión pierde el futuro; los ciudadanos, su libertad, y la democracia, el sentido.

El periodismo tiene que hacer frente a la contaminación que desprenden estos exhibicionistas de la baba en la pluma, a la perversión que esconden bajo el necesario paraguas de la libertad de expresión.

Son previsibles. Se plantan delante de sus víctimas y abren con rapidez sus gabardinas, dejando ver su desnudez intelectual. Pero, son cobardes. Si les plantamos cara, mirando fijamente sus despojos orgánicos, señalando con el dedo su minusvalía y mostrando nuestro desprecio con una sonora carcajada, que al tiempo alerte al resto de la ciudadanía, salen corriendo a esconder sus complejos y sus colgajos… en el fango.

(A ellas, que sufren estos días el maltrato de quienes quieren robarnos el oficio: disculpas.)

Os socialistas estamos apostando por situar a Noia de xeito estratéxico no mapa das comunicacións de Galicia. Hoxe o Diario Oficial de Galicia publicaba a licitación do segundo tramo do corredor Brión-Noia (tramo Martelo-Noia-Ponte de Ceilán).

O goberno de Touriño está planificando i executando infraestructuras por valor superior ós 200 millóns de euros na conexión de Santiago con Noia, no corredor Brión-Noia e nas variantes de Noia e Outes

Coa licitación do tramo Martelo-Noia avanzamos de xeito decidido para completar a conexión de Santiago con Noia e coa ría a través dunha vía de alta capacidade.

É indiscutible que esta infraestructura situará definitivamente a Noia de xeito estratéxico no mapa das comunicacións, ademais de ser un claro exemplo da firme aposta dos socialistas por vertebrar o país con estradas sen peaxe.

A posibilidade de que se poida desdobrar demostra que o goberno galego traballa con planificación e pensando no futuro.

Quero recordar que coa chegada dos socialistas á Xunta de Galicia modificáronse os proxectos orixinais da nova infraestrutura Brión-Martelo-Noia para conferirlle características de corredor de xeito que no futuro poida ser desdobrado en autovía, o que aforrará costes futuros, tanto no plano financieiro como na tramitación administrativa.